Oefening baart mooie foto’s
Vanmorgen op stap geweest met zoonlief en zijn loopfiets. Het voornemen was om mooie herfstfoto’s te maken in het bos. Eenmaal thuis gekomen (eigenlijk hopeloos te laat) kwam ik tot de ontdekking dat het resultaat niet helemaal, of helemaal niet is geworden wat ik ervan verwacht had.
De reden dat ik niet in het bos even snel het scherm van mijn camera checkte was dat het een beetje regende en ik wilde mijn camera daar zo kort mogelijk aan blootstellen. Eenmaal thuis gekomen had ik het gevoel dat ik zo onder de hand alles fout had gedaan wat ik maar fout kon doen en kon ik mezelf wel voor mijn kop slaan.
Ik had ervoor gekozen om te schieten in diafragma-voorkeur (waar ik tot nu toe standaard voor kies om mee te beginnen). Ook had ik verzuimd even goed te kijken hoe mijn camera verder ingesteld was. Achteraf bleek hij nog op ISO800 te staan. Op zich geen probleem, maar de combinatie van de (niet bewust gekozen) iso met mijn grootste diafragma (F3,5) bleek onder de omstandigheden van vandaag alsnog te weinig licht te werpen op mijn sensor waardoor mijn camera koos voor een langere sluitertijd. En tja, dat werkt nou eenmaal niet wanneer je met een 3-jarige op zijn loopfiets op stap bent. Ik weet overigens niet of ik met meer bruikbare foto’s thuisgekomen zou zijn wanneer ik gekozen zou hebben voor een voor deze situatie gepaste sluitertijd. Waarschijnlijk was mijn iso dan skyhigh geweest 
De thuiskomst van deze frisse wandeling was dus een behoorlijke domper, maar tegelijkertijd weer een erg goede leerschool. Ik heb aan de wandeling 1 foto over gehouden die er mee door kan. Deze is te vinden op mijn hyves.
Ik merk wel dat ik regelmatig licht tekort kom in bepaalde situaties en dan ook liever geen (interne) flits wil gebruiken. Daarom staat een lichtsterke lens zeker nog op mijn lijstje 
Laatste reacties